هنرمند عكاس و مستند‌ساز ايراني، جايزه‌ي گوزن طلايي فستيوال جهاني عكاسي زير آب دنيا را از آن خود كرد.

فستيوال جهاني تصوير زير آب كه هر ساله در جنوب فرانسه برگزار مي‌شود، امسال با حضور 900 شركت‌كننده همراه بود و شركت‌كنندگاني از سراسر جهان و مراكزي چون بي‌بي‌سي، نشنال جئوگرافي و ... با فيلم‌ها و گزارش‌هاي تصويري در اين جشنواره شركت داشتند.

كاظم بايرام‌بخش از ايران مقام اول را براي يك گزارش از درياي خزر درباره‌ي ماهيان خاوياري - استروژن - كسب كرد و برنده‌ي جايزه‌ي نخست اين جشنواره - گوزن طلايي - شد.

براي تهيه اين گزارش بايرام‌بخش سه سال با همت و همكاري شيلات و همچنين دوستانش در سال‌هاي 2000 تا 2002 زمان صرف كرد.

وي به ايسنا گفت كه نتيجه اين سه سال كار 16هزار اسلايد و 25 ساعت فيلم بوده است.

گزارش او تا امروز امروز بارها در كشورهاي مختلف دنيا با زبان‌هاي مختلف منتشر شده است.

قبل از ترك ايران، تا سال 1979 عكاسي مي‌كرد ـ هر چند حرفه‌يي نبود؛ اما همان سال‌ها با آژانس خبري فرانسه "فرانس‌پرس" همكاري داشت. حدود 27 سال پيش كه سربازي‌اش تمام شد، به‌خاطر علاقه‌مندي به زير آب و شناگري‌، در رشته قايق‌راني، قهرمان تيم ملي شد و مدال كسب كرد. اروپا رفتنش و نبود شرايط مناسب قايقراني در ايران و ادامه تحصيل، بهانه و شرايطي فراهم كرد؛ تا غواصي را در پيش بگيرد.

كارشناسي بيولوژي دريا را در فرانسه گرفت و در مقطع فوق ليسانس تربيت بدني فارغ‌التحصيل شد. شايد بدون ورزش هرگز نمي‌توانست به عكاسي زير دريا برسد. از آن پس، غواصي، عكاسي و مستندسازي، كار هميشگي‌اش بوده است. اكنون پژوهشگري توانا در زمينه عكاسي زيرآب است.

تحقيق درباره شيلات و ماهيان خاويار ايران از بررسي تعداد كروموزم‌هاشان گرفته تا شرايط مناسب اقليمي زندگي آن‌ها، دست‌مايه بيش از ده‌ها و شايد صدها مقاله علمي پژوهش عمومي بايرام‌بخش بوده است.

بايرام‌بخش همان ورزشكاري است كه نقشه تحريف‌شده ترك‌ها او را عكاس تواناي خليج فارس كرد.

اكنون 27 سال است ساكن فرانسه شده؛ اما بيشتر فصل‌هاي سرما و گرما را در ايران سپري كرده است. اين را پروژه‌هاي تصويري و مقالاتش از شمالي‌ترين آب‌هاي ايران تا جنوبي‌ترين عمق ساحل و صخره درياي عمان و خليج فارس گواهي مي‌دهند.

او عضو گروه نيكون و مدرس دانشگاه لومير است، با مجله ژئو، فيگارو - مگزين، نشريه جمعه - ايتاليايي و فكوس - اروپا هم كار مي‌كند. در مجله پاري‌مچ نيز مقاله مي‌دهد. گل و گياه و انسان، اصلي‌ترين علاقه او را تشكيل مي‌دهد و عكاسي‌اش را با دوربين‌هاي پيشرفته؛ اما آنالوگ ادامه مي‌دهد، اسلايد را ترجيح مي‌دهد. با اين همه، نگران است؛ از حفاظت منابع طبيعي و حتا آثار باستاني: "از همه چيز استفاده مي‌كنيم؛ اما آيا حفاظت هم مي‌كنيم، براي نسل آينده هم چيزي داريم، بچه‌هايمان از ما نمي‌پرسند موهاي سرتان را چرا سفيد كرديد؟ مي‌ترسم فردا صيادان حتي نتوانند صيد كنند".

سيزده سال پيش پوستري به دستش رسيد كه خليج فارس را نقاشي و به آن خليج عربي اطلاق كرده بود. اين پوستر در تركيه چاپ شده بود. همين عامل او را تحريك و غيرت ايراني وي را تكان داد تا مقاله هزار و يك شب زير آب‌هاي خليج فارس را تحرير كند؛ و تصاويري منحصر به فرد از اين درياي فارسي به دنيا نشان دهد. به فرانسه بازگشت و مقالات ديگري درباره محيط زيست و ماهيان خليج فارس نگاشت.